آیت الله موسوی تبریزی دبیرکل مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم بر ایثار و گذشت در این روزهای کرونا تاکید کرد و گفت: امروز در شرایطی هستیم که مردمی که در رفاه نسبی زندگی می کردند، باید رفاه خود را با کسانی که در وضعیت بدی از لحاظ اقتصادی هستند، تقسیم کرده و آنها را در سفره خود شریک کنند.
وی در گفت وگو با خبرنگار شفقنا در مورد نحوه حمایت از مردم در شرایط کنونی بیان داشت: دولت که از مردم مالیات می‌گیرد در پله اول کمک های حمایتی از مردم قرار دارد درعین حال مردم باید موقعیت کشور را در نظر گرفته و توقعات خود از دولت را پایین نگاه دارند اما دولت می تواند اقدامات موقتی مانند کم کردن بار عمرانی از قبیل وسیع کردن جاده ها را انجام داده و بیشتر به جای رسیدگی به امور رفاهی به کسانی که متضرر شده و خانواده آنها در حال ازهم پاشیدن است، کمک کند.
استاد حوزه علمیه قم به حمایت مراجع عظام تقلید از مردم در شرایط کنونی اشاره کرد و افزود: اکثریت مراجع عظام تقلید اعلام کردند که مردم می توانند بخشی از سهم امام را برای کمک به مبتلایان به کرونا و خانواده های جانباختگان کرونا اختصاص دهند.
او با اشاره به آیه ایثار گفت: ما مردم ایران، تنها ایثارگری را در جبهه و جنگ می دانیم و البته صحیح است چراکه مردم جان خود را می دادند تا دشمن وارد کشور نشود اما این ایثار ابعاد مختلفی دارد، زمانی این ایثار، صبغه جانی دارد و زمانی صبغه مالی. امروز در شرایطی هستیم که مردمی که در رفاه ۸۰ درصدی زندگی می کردند، رفاه خود را ۶۰ درصد کرده و ۲۰ درصد از سهم خود را به کسانی که در وضعیت بدی از لحاظ اقتصادی هستند، اختصاص دهند و آنها را در سفره خود شریک کنند آنگونه که در روایت داریم: «الجار؛ ثم الدار».
آیت الله موسوی تبریزی با بیان اینکه «جار» در این حدیث، معنای موسعی پیدا کرده و شامل همشهری و هموطن می شود، گفت: در شرایط امروز لازم است که به یکدیگر کمک کنند آنگونه که در جنگ تحمیلی مردم به یکدیگر کمک می کردند و همین کمک ها سبب پیروزی شد لذا باید کمک های انسان دوستانه به یکدیگر داشته باشیم تا خداوند بر ما رحم کند و بر این بحران فائق بیائیم.
او گفت: در این شرایط مناسب است که موجرین به مستاجرین مهلت کافی دهند یا اگر در همسایگی، کسی را می بینند که به جهت بیماری توان خرید نان ندارد، برای او نان تهیه کنند یا اگر یخچالی برای نگهداری مواد غذایی ندارد، به او کمک کنند.
دبیرکل مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به وضعیت خانواده های جانباختگان کرونا گفت: کمک به افرادی که سرپرست خانواده آنها بر اثر کرونا فوت کرده و نیازمند هستند، از بزرگترین خدمات نوعدوستانه و ایثار است و خداوند ثواب جهاد را به آنها می دهد.
او با بیان اینکه حاکمان مربی جامعه هستند، بیان داشت: نگاه مردم به دولت و حاکمان است و اگر ببینند دولت تسهیلاتی به مردم در این شرایط عطا می کند، مردم هم ایثار و ازخودگذشتگی را فرا می گیرند و خواهند فهمید که کمک در این شرایط، جهاد فی سبیل الله است.
آیت الله موسوی تبریزی با اشاره به وفور شایعات و بداخلاقی ها نسبت به مردم قم اظهار داشت: مقداری شایعات و بی توجهی به واقعیات در کشور است و فضای مجازی هم این مساله را تشدید می کند، از سوی دیگر متاسفانه ضعف مدیریت در کشور ما بوده بویژه در این مساله و قبل از آن هم زمینه هایی بوده که مردم با تردید و شک به مدیریت دولت بویژه در کرونا نگاه می کنند.
او تصریح کرد: اینکه بیان شود کرونا از چین وارد قم شده است و بخشی از جامعه که نه چین را دیدند و نه از چین خوششان می آید، مرتکب کار خلافی شدند و بعد آن را به کل جامعه قم سرایت بدهیم، کمال خودخواهی است.
دبیرکل مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم تصریح کرد: این سخنان درحالی مطرح می شود که مردم قم در طول انقلاب همواره در صحنه بوده و از نظام دفاع کردند و این را هم از نظر اقتصادی باید مورد توجه قرار داد که بسیاری از ساکنین قم که جزو طبقه مستمند حساب می شوند از مناطق مختلف کشور وارد این شهر شدند و همین سبب ناراحتی آنهاست.
او با اشاره به تاخیر دولت در اعلام ورود کرونا به کشور گفت: اشکال افراد به اینکه دولت دیر اعلام کرده و برخی مطالب را دیر بیان کرده است درحالی که باید زودتر اقدام می کرده است، وارد است و البته اینها ارتباطی به قم و مردم قم ندارد.
آیت الله موسوی تبریزی انتساب کرونا به مردم قم را بی انصافی دانست و بیان کرد: اگر برخی با روحانیت بد هستند و عنوان می کنند حضور طلاب و روحانیت از مناطق دیگر سبب شیوع کرونا شده است، باید بدانند شاید دو درصد روحانیون مقیم قم، از مناطق دیگر وارد قم شده و تحصیل می کنند؛ اصلا قومیت را در مسائل مهم دخالت دادن، کمال بی فرهنگی و ضعف اعتقادی است و براساس ایرانی بودن هم مخالف فرهنگ ایرانی ماست.
او با اشاره به آیه ۹ سوره حشر گفت: خداوند در قران می فرماید: «وَیُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَهٌ ۚ وَمَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ؛ مومنین کسانی هستند که در دل خود هیچ حسد و بخلی نسبت به غنائم که به آنها داده شد نمی‌یابند و هر چند به چیزی نیازمند باشند باز مهاجران را بر خویش مقدم می‌دارند». این فرهنگ قرآنی ماست که اگر کسی خلافی و اشتباهی مرتکب شده است، آن را به گردن برادر او نیندازیم.
دادستان کل انقلاب در دهه ۶۰ گفت: حکومت قصور و کوتاهی در این زمینه مرتکب شده است درحالیکه در مسائل حساسی مانند کرونا باید خیلی سریع تصمیم گرفته و مصالح جامعه را تشخیص داده و با هماهنگی تمام ارکان اطلاع رسانی کنند.
او در خصوص ادعای برخی مبنی بر قرنطینه کردن قم بیان کرد: استان قم، شاهراه مواصلاتی چندین استان کشور است و بسیاری از مبادلات و معاملات تجاری و اقتصادی شهرها از طریق این شهر صورت می پذیرد لذا علاوه براینکه قرنطینه کردن قم ضربه بزرگ اقتصادی به کشور می زند درعین حال سبب وحشت و ترس بیشتر مردم و داغ شدن بازار شایعات می شود لذا با شک و شبهه نمی توان تصمیم گرفت.
آیت الله موسوی تبریزی تاکید کرد: رئیس دولت یا سخنگوی دولت باید در این مورد با مردم قم بلکه کشور صحبت کند و دلایل تصمیم حکومت در مورد قم را بیان کند و به شایعات و تخریب ها پایان دهند.
منتشر شده در گفتار

دکتر محمدرضا بهشتی، استاد فلسفه دانشگاه تهران درباره انجام و راه انجام عمل خیر با تاکید بر اینکه در انجام عمل خیر حفظ کرامت انسان بسیار مهم است و برای انجام آن عمل خیر نباید انسانیت و عزت آن فرد به خطر بیفتد یادآور شد: همه کمک ها جنبه مالی ندارند بلکه گاهی دلگرمی دادن به کسی یا عیادت از بیماری و حتی یک لبخند عمل نیک به حساب می آید؛ بنابراین نحوه جاری شدن عمل خیر نباید طوری باشد که کسی متنفر یا دل شکسته شود.

به گزارش خبرنگار شفقنا، دکتر محمدرضا بهشتی در جلسه ششم از سلسله نشست های شرح دعای "مکارم الاخلاق" با قرائت فراز دیگری از این دعا « وَعَبِّدْنِي لَكَ وَلا تُفْسِدْ عِبَادَتِي بِالْعُجْبِ، وَأَجْرِ لِلنَّاسِ عَلَى يَدِيَ الْخَيْرَ وَلا تَمْحَقْهُ بِالْمَنِّ، وَهَبْ لِي مَعَالِيَ الأَخْلَاقِ، وَاعْصِمْنِي مِنَ الْفَخْرِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَلا تَرْفَعْنِي فِي النَّاسِ دَرَجَةً إِلاَّ حَطَطْتَنِي عِنْدَ نَفْسِي مِثْلَهَا، وَلا تُحْدِثْ لِي عِزّاً ظَاهِراً إِلاَّ أَحْدَثْتَ لِي ذِلَّةً بَاطِنَةً عِنْدَ نَفْسِي بِقَدَرِهَا» بیان کرد: دل مشغولی به انجام عمل نیکی که در گذشته انجام دادیم، مانعی بر سر راه عمل خیری می شود که تصمیم و عزم برای انجام آن داریم.

بهشتی ادامه داد: البته برخی مواقع با انجام عمل خیر فکر می کنیم که ما در معرض عمل غیر صالح قرار نمی گیرم؛ البته که اینطور نیست. برای مثال کسانی هستند که برای رسیدن به باور درستی تلاش کردند و دقیقا یک لحظه زمان آزمون فرا می رسد و چون تلقی این را دارند که دچار اشتباه نمی شوند و برعکس در چنین زمانی دچار لغزش می شوند.

او با بیان روایتی از امام کاظم(ع) درباره عجب اظهار کرد: از امام موسی کاظم (ع) نقل شده است که عجب موجب تباهی عمل می شود. عجب دارای مراتبی است، برای مثال در برخی مواقع ممکن است که عملکرد ما خوب هم نباشد اما در ذهن خودمان فکر کنیم که بهترین کار ممکن را انجام داده ایم. از موارد دیگر عجب احساس ایمنی در مقابل پروردگار است و منت گذاری بر گردن پروردگار است.

بهشتی ادامه داد: در روایتی نقل شده که خداوند به حضرت داوود(ع) می گوید به گناهکاران بشارت بده و صدیقان را بر حذر کن؛ حضرت داوود(ع) می گوید من چطور می توانم چنین کاری کنم که به گناهکاران بشارت دهم و صدیقان را بر حذر بدارم؟ به گناهکاران این بشارت را بده که من توبه آنها را می پذیرم و بشارت بده که من غفور الرحیم هستم. صدیقان را برحذر کن که با انجام عمل نیک دچار عجب و خود پرستی نشوند. عجب عمل نیک را تباه می کند.

او درباره نشانه های عجب توضیح داد: یکی از نشانه های عجب این است که ما خوبی های دیگران را کوچک بشماریم و نادیده بگیریم یا بدی ها را خوب ببینیم. انسانی که راه عجب را پیش می گیرد دچار بلاهت و حماقت هم می شود.

این استاد دانشگاه درباره انجام عمل خیر اظهار کرد: اگر ما برای انجام کار خیری، یک راه و کانال شدیم بهتر است که در انجام این کار خیر سهیم باشیم و مردم هم از نیت و عمل خیر ما نیز بهره مند شوند، گاهی توانمندی های شخصی ما کم باشد اما یک جمله ممکن است گره گشای امری برای عده ای باشد بنابراین اگر کار خیری از دست ما بر می آید، دریغ نکنیم.

او افزود: گاهی هم ما تصمیم می گیریم که عمل خیری انجام دهیم اما چنین اتفاقی نمی افتد و از این جهت هم نباید ناراحت باشیم. اگر هم راهی برای انجام امر خیری باز شد آن را نعمت بدانیم.

بهشتی درباره آفت های عمل خیر تصریح کرد: باید مراقب باشیم تا به آفت های عمل خیر خودمان دچار نشویم. یکی از این آفت ها منت گذاشتن بر سر فردی است که به او کمک می کنیم؛ تا چنین اتفاقی رخ دهد، تمام ثواب این عمل صالح از بین می رود.

او درباره کلمه "خیر" گفت: کلمه خیر به معنای همه اعمال خیر است و تنها جنبه مالی و ثروت را ندارد بلکه هر کار نیک ما که شامل حال افراد شود عمل خیر به حساب می آید. این در حالیست که در انجام عمل خیر حفظ کرامت انسان بسیار مهم است و برای انجام آن عمل خیر نباید انسانیت و عزت آن فرد به خطر بیفتد. البته همه کمک ها جنبه مالی ندارند بلکه گاهی دلگرمی دادن به کسی یا عیادت از بیماری و حتی یک لبخند عمل نیک به حساب می آید؛ بنابراین نحوه جاری شدن عمل خیر نباید طوری باشد که کسی متنفر شود و دل شکسته شود.

بهشتی با اشاره به آیه 264 سوره بقره «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذي»‏ توضیح داد: ای اهل ایمان، صدقات خود را به سبب منّت و آزار تباه نسازید مانند آن که مال خود را از روی ریا ( برای جلب توجه دیگران ) انفاق کند. اگر دریافت کننده کمک به سبب شیوه کمک ما آزار ببیند تمام نتیجه این کار تخریب می شود.

او ادامه داد: روایتی از حضرت سجاد(ع) درباره حسن خلق نقل شده که می گوید، در میزان و ترازوی کسی در روز قیامت هیچ چیزی سنگین تر از حسن خلق قرار داده نشده است. البته روایت هایی از دیگر معصومین(ع) هم در مورد ثواب و ارزش حسن خلق وجود دارد .

این استاد فلسفه دانشگاه تهران با اشاره به «َاعْصِمْنِي مِنَ الْفَخْرِ» در دعای مکارم الاخلاق گفت: خدایا مرا مصون بدار از فخر و فخر فروشی. روایتی از پیامبر(ص) هم نقل شده که می فرمایند من سرور فرزندان عالم هستم اما این افتخار را ندارم و در توضیح این حدیث ذکر شده که چون پیامبر(ص) در این امر دخیل نبوده می گوید که پس فخری و افتخاری هم ندارم.

بهشتی با قرائت فراز بعدی دعای مکارم الاخلاق «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَلا تَرْفَعْنِي فِي النَّاسِ دَرَجَةً إِلاَّ حَطَطْتَنِي عِنْدَ نَفْسِي مِثْلَهَا، وَلا تُحْدِثْ لِي عِزّاً ظَاهِراً إِلاَّ أَحْدَثْتَ لِي ذِلَّةً بَاطِنَةً عِنْدَ نَفْسِي بِقَدَرِهَا» ادامه داد: خدایا من را در میان مردم تا هیچ درجه ای بالا نبر مگر اینکه در درون خودم به همان درجه رسیده باشم. دست یافتن به جایگاهی رفیع بدون فروتنی درونی، انسان را مست می کند. خداوندا عزت ظاهری را برای من ایجاد مکن مگر اینکه یک فروتنی در درون من به همان اندازه قرار داده باشی.

او با اشاره به کلمه "دَرَجَةً" اظهار کرد: درجه به معنای منزلت، مزیت و برتری در شرافتی است. یکی از مسایلی که افراد را ممکن است از راه درست دور کند تعداد پیروان آنهاست که پشت سر شخصی راه می افتند و دقیقا این نقطه بسیار خطرناک است.

 

 

 

بازگشت به بالا